Mottem przewodnim Stowarzyszenia Przyjaciół Armii Krajowej jest ocalić od zapomnienia nasze dawne dobre tradycje, historię i niezwykłość pokolenia II Rzeczypospolitej. Organizacja skupia osoby akceptujące statutowe cele stowarzyszenia i przekonane o potrzebie kultywowania pamięci o bohaterach Polskiego Państwa Podziemnego. Celem stowarzyszenia jest kontynuowanie patriotycznych tradycji narodowych, a także wychowanie młodzieży w duchu miłości do Ojczyzny, znajomości prawdziwej historii, szacunku do przodków, tolerancji i poczucia godności. Założycielami stowarzyszenia są potomkowie żołnierzy Armii Krajowej i tacy Polacy, dla których problemy Polski i Polaków są sprawą nadrzędną. Ogólnym założeniem stymulującym działalność naszej organizacji jest zwrócenie uwagi na konieczność i obowiązek pielęgnowania polskiej tradycji narodowej w swojej przebogatej i niezwykle barwnej historii. Organizujemy imprezy i spotkania patriotyczne z wybranymi historykami i humanistami, prowadzącymi badania związane z historią naszego Narodu, zajmujemy się również działalnością wydawniczą. Żołnierze Armii Krajowej walczyli o wolność ojczyzny z ogromnym poświęceniem. Trzeba było nie lada odwagi, wielkiego patriotyzmu i heroizmu, aby w latach bezwzględnego terroru walczyć nie tylko o przetrwanie Narodu, ale także o zachowanie ciągłości państwa. Działające w okupowanym kraju konspiracyjne władze już w czasie wojny uznane zostały za fenomen na skalę światową. Pomimo zajęcia i okupowania terytorium Polski przez Niemców i Rosjan, w podziemiu funkcjonowała polska administracja, toczyło się tajne życie polityczne, społeczne i kulturalne, a przede wszystkim działała świetnie zorganizowana armia (Związek Walki Zbrojnej, potem Armia Krajowa), która prowadziła dywersję i sabotaż, organizowała zamachy i akcje wywiadowcze, wreszcie podjęła otwartą walkę z hitlerowcami. Polskie Państwo Podziemne miało więc swoje władze cywilne i wojskowe, jak również policję (Państwowy Korpus Bezpieczeństwa) i sądownictwo(wojskowe i cywilne sądy specjalne). Konspiracyjne władze zajęły się również organizacją i wspomaganiem różnych dziedzin życia publicznego, które były zakazane przez Niemców, takimi jak: szkolnictwo, kultura i nauka czy opieka społeczna. Mimo że okupant zamknął szkoły średnie i wyższe, Polacy mogli nadal się kształcić. Rozwinięto znakomicie funkcjonującą sieć tajnego nauczania. Do 1944 roku wydano kilkanaście tysięcy świadectw maturalnych, kilka tysięcy dyplomów i kilkaset doktoratów. Wraz z końcem wojny prześladowania członków Polskiego Państwa Podziemnego i jego siły zbrojnej, Armii Krajowej, nie tylko się nie skończyły, ale wręcz przybrały na sile. Na wyzwolonych spod okupacji niemieckiej terenach jednostk i NKWD w połączeniu z naszymi siłami bezpieczeństwa pacyfikowały kraj i skrytobójczo mordowały polskich patriotów. Byłych żołnierzy Armii Krajowej szykanowano, podstępnie aresztowano,mordowano i wywożono w głąb Rosji. Wielu z nich nie doczekało się amnestii z października 1956 roku. Zginęli, skazani na podstawie fałszywych zarzutów na karę śmierci, bądź przepadli bez wieści w więzieniach i obozach. Ci, którzy przeżyli, wrócili po latach ze zniszczonym zdrowiem. Pamiętajmy, że Armia Krajowa była największą i najlepiej zorganizowaną tajną armią świata, która w największym okresie swojego rozwoju liczyła około 400 tysięcy żołnierzy, tak pod okupacją niemiecką, jak i sowiecką, Armia Krajowa przewidywała koncentrację swego wysiłku na czas ogólnonarodowego powstania. Dostarczane przez nią informacje wywiadowcze (m.in. na temat niemieckich rakiet V-1 i V2), przeprowadzane akcje, niszczenie niemieckich centrów łączności, miały znaczący wpływ na przebieg II wojny światowej i przyspieszyły ostatecznie kapitulację Niemiec.
Złóżmy hołd i oddajmy cześć wszystkim tym, którzy za swoją wierność wolnej Polsce zapłacili życiem. Dołóżmy wszelkich starań, aby ich bohaterska i heroiczna walka o zachowanie niepodległości naszej Ojczyzny, nigdy nie została zapomniana!

Małgorzata Konecka Wiceprezes Krajowej Rady Stowarzyszenia Przyjaciół Armii Krajowej